ဒီေန႔ မိုးမရြာဘူး..။
မိုးမရြာတာ ဘာမွ မဆန္းဘူး....။
ဒါေပမယ့္ တစ္ပတ္ေက်ာ္ေက်ာ္ မိုးေတြနဲ႔ မည္းေမွာင္ေနခဲ့တဲ့ အတြက္ ဒီေန႔ မိုးမရြာတာ က်မ ေနသာေနတယ္...။
မိုးေတြ သိပ္ေအးရင္ ေနမေကာင္းဘူး.။ ေလွ်ာ္တဲ့ အ၀တ္ေတြ မေျခာက္ဘူး..။
အဲ့ေတာ့ ဒီေန႔ မိုးမရြာတာ ၀မ္းသာေနတယ္..။
ဒီေန႔ က်မ ေမြးေန႔...။
ေမြးေန႔ဆိုတာ တစ္ႏွစ္တစ္ေခါက္ၾကံဳေနက်ပဲ သိပ္မထူးဆန္းဘူး..။
ဒါေပမယ့္ စိတ္ထဲတစ္မ်ိဳးေတာ့ ျဖစ္ေနတယ္..။
နားထဲမွာ ၾကားေယာင္ေနတယ္..။
A.ေမြးေန႔ဆိုတာ အဓိပၸာယ္မရွိဘူးကြ
ေနာက္တစ္ေနရာမွာပဲ ဒီအသံက
B.မ ေမြးေန႔မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ
အသံတစ္ခုတည္းက ဘာလို႔ေနရာႏွစ္ခုမွာ မတူညီရလဲ က်မ မသိဘူး...။
မ်က္လံုးထဲ ျမင္ေယာင္ေနတယ္..။
A.ေမေမ..ဒီေန႔ သမီးေမြးေန႔
အမ္ ဟုတ္လို႔လား..။
B.သမီးေလးေမြးေန႔..ေရာ့...အရုပ္ၾကီး
ဟယ္...၀မး္သာလိုက္တာ ေမေမ
အမွတ္သညာေတြ ဘာေၾကာင့္ကြဲျပားၾကသလဲ က်မ မသိ ဘူး..။
Tuesday, August 27, 2013
Tuesday, August 13, 2013
ခ်စ္သူ (၆)
ဘာလိုလိုနဲ႔
သက္ျငိမ္ နဲ႔ စကားေျပာခြင့္မရတာ ငါးရက္ရွိသြားျပီ။
လြမ္းဆြတ္မႈေတြလည္း
တစစသိပ္သည္းလာလို႔…။
ေ၀းကြာေနသလိုခံစားရေပမယ့္
မင္း ေရးတဲ့စာေလးေတြက တဆင့္ လႈပ္ရွားမႈေလးေတြ ျမင္ေနခြင့္ရလို႔ ကိုယ္ ေက်နပ္ပါတယ္။
ကိုယ္ေရးတဲ့ စာစုေလးအခ်ိဳ႕ကေန တစ္စံုတခုကို စိုးရိမ္ျပီး မင္း အနည္းငယ္ေအးစက္ သြားေလရဲ႕။
တစ္မ်ိဳးတမည္ထင္သြားခဲ့တာ ကိုယ္ နားလည္ပါတယ္…။
ကိုယ့္ခံစားခ်က္ကို ကိုယ္ သာ သိေန ႏိုင္တဲ့အတြက္
မင္း ထင္သလိုမဟုတ္ပါဘူးဆိုတာ ရွင္းျပခ်င္ေပမယ့္ ကိုယ့္အတြက္ အဲဒီံအခြင့္အေရး မရခဲ့ပါဘူး။
ဒီအတိုင္းေလး ျငိမ္ျငိမ္သက္က္ကေလးေနရတာက မင္း အတြက္ ပိုစိတ္သက္သာရ ရ ေအးခ်မး္ မယ္ထင္ရဲ႕ေလ..။
ကိုယ္ ႏႈတ္ဆိတ္ေနလို္က္တယ္
သက္ျငိမ္..။
မင္း အတြက္ရယ္ပါ..။.
ကိုယ့္ အတြက္ေတာ့
အားကိုးတိုင္ပင္ေဖာ္၊ ရင္ဖြင့္ေဖာ္ တစ္ေယာက္ဆံုးရံႈးသြားခဲ့တာပဲေလ။
ဘာမဆို စာစုေလးေတြ
ခ်ေရးျဖစ္တတ္တဲ့ ကိုယ့္ အျပစ္ရယ္ပါ….။
မင္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေလးေနပါကြယ္…။
မင္း ရဲ႕
တျခားဘက္ျခမ္းဆီမွာ ကိုယ္ ျငိမ္ျငိမ္သက္သက္ကေလး တည္ရွိေနပါတယ္..။
တကယ္ေတာ့
ျဖဴျဖဴစင္စင္ေမတၱာကေလးတစ္ခု၊ တန္ဖိုးထားမႈေလးတစ္ခုနဲ႔ ေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္းမမည္တဲ့ ၾကိဳးေလးတစ္မွ်င္ရယ္ပါ…။
ဒါ ကို ဘယ္သူမွ
နားမလည္ႏိုင္တဲ့ေနာက္…မင္း နားမလည္ႏိုင္တာလည္း အဆန္းမဟုတ္ပါဘူးေလ…။
ကိုယ္ က
Outsider ရယ္ပါ..။
5.4.2013
PM:4:21
ခ်စ္သူ (၅)
ေနရာသစ္ကို
ေရာက္လာခဲ့ျပန္ျပီ သက္ျငိမ္။
က်ဥ္းေျမာင္းေလွာင္ပိတ္တဲ့
အခန္းက်ဥ္းေလး မဟုတ္ေတာ့ေပမယ့္ အစိမး္အသက္အေငြ႔အနံ႔ရတဲ့ ေနရာမွာ ကိုယ္ ေယာင္နနျဖစ္ေနတယ္။
ေနရာသစ္မွာ လူသစ္ေတြနဲ႔ နာရီပိုင္းအတြင္းေတာ့ ဘယ္မွာအကၽြမ္း တ၀င္ျဖစ္ပါ့မလဲေဘ။ မင္း
ကို သတိရစိတ္ေတြနဲ႔ ကိုယ့္ရင္မွာ ျပည့္လွ်ံလာတယ္။ တည္ျငိမ္ေအးေဆးျပီး ကရုဏာအရိပ္အေငြ႔ေတြ
ယွက္သန္းေနတဲ့ မင္းရဲ႕စကားသံေတြ ၾကားခြင့္ရရင္ ကိုယ္ စိတ္သက္သာရ ခ်မ္းေျမ့ႏိုင္မယ္ထင္ရဲ႕။
ကိုယ္ ဖုန္းေခၚတိုင္း
တိုက္ရိုက္ေခၚဆိုတဲ့အခ်ိန္ ေတာ္ေတာ္ရွားပါတယ္။ မင္း စာေရးေနမွာ၊ သီခ်င္းေလး နားေထာင္ေနမွာ၊
ကိုယ္ လက္ မအီမသာ ျဖစ္ေနမွာ စိုးရိမ္မိတတ္တဲ့ ကိုယ္ ဟာ can I call? ဆိုတဲ့ message
ေလးအရင္ပို႔ျပီး မင္း ထံက OK လို႔ reply ျပန္လာမွ ေခၚဆိုေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီကေန႔ေတာ့
writing လို႔ ျပန္စာ ေလးရခိ်န္မွာေတာ့ ရုတ္တရက္ ၀မ္းနည္းသြားစိတ္နဲ႔ ကိုယ္ ျငိမ္သက္သြားခဲ့တယ္။
တကယ္ပဲ writing ပဲလား သက္ျငိမ္ရယ္။
ကိုယ့္စိတ္ေတြ
စႏိုးစေနာင့္နဲ႔ ေတြေတြေ၀ေ၀ေလး အခိုက္အတန္႔ေတာ့ ျငိမ္သက္ေနခဲ့တယ္။
ေနာက္ေတာ့
မင္း ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းေလးရွိေနမွာပဲလို႔ ေတြးမိတဲ့ အခါ ကိုယ့္ ႏႈတ္ခမ္းေတြျပံဳးရယ္လာတယ္။
ကိုယ္ က မင္း ေပ်ာ္ရႊင္ေအးခ်မ္းေနမွာကိုပဲ လိုလားတယ္မလား။
ကိုယ့္အလိုဆႏၵအတြက္
စကားေျပာခ်င္မိတဲ့ ကိုယ္ ရွက္စႏိုးေတာ့ျဖစ္သြားမိတယ္…။
ေနရာသစ္ရဲ႕
စိမ္းသက္သက္ အေငြ႔အသက္ေတြေအာက္မွာ ကိုယ္ မင္း ကို ေအးျမျမေလးလြမ္းဆြတ္မိေန ပါတယ္။
1.4.2013
PM:9:10
အေတြးစာစု ( ၇ )
တကယ္ေတာ့ အရာရာအားလံုးဟာ ေျပာင္းလဲသြားတာ မဟုတ္ပါဘူး
က်မ ရဲ႕ အလိုဆႏၵေတြေၾကာင့္သာ မတူျခားနားသြားတယ္ ထင္ရတာ ~
ဘယ္သူမွ မရွိလည္း
ျပံဳးျပခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတဲ့ အသိတစ္ခ်က္နဲ႔
က်မ ရွင္သန္တယ္ ~
မိေရႊဘုတ္
က်မ ရဲ႕ အလိုဆႏၵေတြေၾကာင့္သာ မတူျခားနားသြားတယ္ ထင္ရတာ ~
ဘယ္သူမွ မရွိလည္း
ျပံဳးျပခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတဲ့ အသိတစ္ခ်က္နဲ႔
က်မ ရွင္သန္တယ္ ~
မိေရႊဘုတ္
အက္ေၾကာင္းေန႔စြဲ (၁)
မျပံဳးတတ္တာၾကာျပီ
ဒီအခ်ိန္မွာ
မိသားစုရဲ႕ နာေရးသတင္းကိုၾကားရရင္ေတာင္
ထူးျပီးနာက်င္ေတာ့မယ္မထင္
ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ဦးမွာလဲ
ကိုယ္ လုပ္ႏိုင္သေလာက္ထက္ အျပင္
ဘာမ်ားလုပ္ႏိုင္ဦးမလဲ
အရာရာ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔သြားမယ္ဆိုရင္
ကိုယ့္ အေသြးအသားေတြ
တရိရိခုတ္ျဖတ္
အပိုင္းပိုင္းအတစ္တစ္ ေသပြဲ၀င္ရပါေစ
ဒီ ဘ ၀
လက္စတုန္းေပးလိုက္မယ္...။
ဒီအခ်ိန္မွာ
မိသားစုရဲ႕ နာေရးသတင္းကိုၾကားရရင္ေတာင္
ထူးျပီးနာက်င္ေတာ့မယ္မထင္
ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ဦးမွာလဲ
ကိုယ္ လုပ္ႏိုင္သေလာက္ထက္ အျပင္
ဘာမ်ားလုပ္ႏိုင္ဦးမလဲ
အရာရာ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔သြားမယ္ဆိုရင္
ကိုယ့္ အေသြးအသားေတြ
တရိရိခုတ္ျဖတ္
အပိုင္းပိုင္းအတစ္တစ္ ေသပြဲ၀င္ရပါေစ
ဒီ ဘ ၀
လက္စတုန္းေပးလိုက္မယ္...။
စိမ္းလန္းေသာကမၻာ

ေနရာသစ္ေၾကာင့္ရယ္ မဟုတ္ပါဘူး
ေနရာေဟာင္းပါပဲ
လူသစ္ မိတ္သစ္လည္း မဟုတ္ဘူး
လူေဟာင္း မိတ္ေဟာင္းေတြပါပဲ
အသစ္အသစ္ေတြ ျမင္ေတြ႔ေနတာရယ္လည္း မဟုတ္ဘူး
ျမင္ေနက် ေတြ႔ေနက်ေတြပါပဲ
နံနက္ခင္းဟာလည္း ေနျမဲပဲ
ေလေျပေတြကလည္း ေနျမဲပဲ
ေမာင္းထားတဲ့ ညေနခင္းဟာလည္း ေနျမဲပဲ
သီဆိုေနက် ပန္းပြင့္ကေလးေတြကလည္း ေနျမဲပဲ
သမားရိုးက်ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ေတြမွာပဲ
သူလို ကိုယ္ လို ရယ္ ၾက ျပံဳး ၾက
သူလို ကိုယ္ လို ပင့္သက္ရိႈက္ၾက
သူ လို ကိုယ္ လို အေရာင္ေတြျခယ္ၾက
သူလို ကိုယ္ လို လက္သီးလက္ေမာင္းတန္း
သူလို ကိုယ္ လို ခ်စ္ျခင္းေတြစံုၾကတယ္
ထူးထူးဆန္းဆန္းမဟုတ္ပါလွ်က္
လန္းလန္းဆန္းဆန္းျဖစ္မိတယ္
အေရာင္လက္ခဲ့ၾကတဲ့ မာနေတြက
လက္ျမဲလက္ေနပါလွ်က္
ပိုလွပလို႔ေနတာ ဘာေၾကာင့္လဲ
မ်က္မွန္းတမ္းမိသူေတြလည္း
အခါတိုင္းလို ျဖတ္သန္းသြားပါလွ်က္
ခ်ိဳသာတဲ့ သံစဥ္ကိုၾကားမိတာ ဘာေၾကာင့္လဲ
မိုး ဟာလည္း ပံုမွန္အတိုင္း
ေႏြ ဟာလည္း ပံုမွန္အတိုင္း
ႏွင္းေဖြးေဖြးေတြဟာလည္း ပံုမွန္အတိုင္း
မိုးဖြဲဖြဲေတြေအာက္ ေအးျမတဲ့သံစဥ္ၾကားရတာ
ဘာေၾကာင့္လဲ
ေႏြ ေန႔လယ္ခင္းေတြမွာ
သာယာတဲ့ ဥၾသသံၾကားရတာ
ဘာေၾကာင့္လဲ
ႏွင္းေဖြးေဖြးေတြၾကား
ဆုပ္ခဲကစားခ်င္စြာ
ၾကည္ႏူးမိတာ ဘာေၾကာင့္လဲ
ဘ ၀ ဟ ာ
အ လႊ ာ လွ စ္ လို က္ တဲ့ အ ခါ ။ ။
မိေရႊဘုတ္
04.07.2013
PM:3:43
တ စ စ ျပယ္ .....
ရခဲ့တယ္ထင္ခဲ့တဲ့ ေမတၱာေတြကြဲရွကုန္တယ္..။
အပိုင္းအစေတြ ယုယုယယေကာက္ယူၾကည့္ေတာ့
ပုလင္းကြဲေတာင္ အတုေတြဆိုတာ သြားေတြ႔တယ္
ထိုက္တန္ခဲ့ပါတယ္....
ကိုယ့္လို လူအတြက္ ...
တကယ္....ထိုက္တန္ခဲ့ပါတယ္...
ညီမေလး ေခၚသံရဲ႕ ေနရာမွာ သူစိမ္းဆန္ဆန္ႏႈတ္ဆက္ျခင္းနဲ႔
ညီမ ဆိုတာေတြ ထပ္လာတယ္..
ကြယ္...ကိုယ္ ကပဲ အႏုစိတ္လြန္းတယ္ထင္ရဲ႕....
တကယ္ပါ
ေခၚသံေတြမွာ
ဘာသာမျပန္မိခဲ့ရင္ေကာင္းမယ္
သက္မဲ့စာလံုးေတြမွာ
ေအးစက္ျခင္းေတြရွာမေတြ႔ခဲ့မိရင္ ေကာင္းမယ္
ကိုယ္..ဟာ...
ႏံုအ သူလည္း ျဖစ္ရဲ႕
သိမ္ငယ္သူလည္း ျဖစ္ရဲ႕
တစ္ခါႏူးညံ့ရင္
ဘ၀ဆံုးတိုင္
အျပီးအစီး မွတ္တယ္
လူ႔ယဥ္ေက်းဂုဏ္တန္ေတြရဲ႕
မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ / ရွင္
လိႈက္လွဲေႏြးေထြးတယ္ ထင္မွတ္ခဲ့တာ
မွား...........တယ္
ကိုယ္ ဖြင့္ဟေပးခဲ့တဲ့
သကၠရာ္ဇ္ေတြတြက္
ရင္းႏွီးနားလည္တယ္ထင္ခဲ့တာ
မွား.....တယ္
“ရိုးတာ ေကာင္းတယ္..အ တာ မေကာင္းဘူး”
အစ္ကို တစ္ေယာက္က ဆိုခဲ့ရဲ႕
ဟုတ္ကဲ့ပါ..လူ႔ေလာက
ကၽြန္မ ခပ္တံုးတံုးနဲ႔
ရိုး...အ ေနပါရေစ
“ဘာမဆိုဖြင့္ဟတိုင္ပင္လို႔ရတယ္”
ခါတရံ ၾကားေယာင္ရဲ႕
မသိျခင္းမွန္သမွ်
သိျခင္းေတြ ျပည့္ႏွက္တဲ့အခါ
ေအးစက္ေ၀းကြာျခင္းကို ျဖစ္ေစသတဲ့
မဂၤလာပါ ....
ဒီစကားသံမွာ ပြင့္လင္းေဖာ္ေရြမႈ မရွိတတ္ေတာ့တာ
မ်က္လံုးစံုမွတ္လိုက္တဲ့
ကိုယ့္ ႏွလံုးသားပဲထင္ရဲ႕
ထိုက္တန္ခဲ့ပါတယ္
ကိုယ္..လို လူအတြက္
တကယ္.........
ထိုက္တန္ခဲ့ပါတယ္..။
19.3.2013
AM;11;56
အပိုင္းအစေတြ ယုယုယယေကာက္ယူၾကည့္ေတာ့
ပုလင္းကြဲေတာင္ အတုေတြဆိုတာ သြားေတြ႔တယ္
ထိုက္တန္ခဲ့ပါတယ္....
ကိုယ့္လို လူအတြက္ ...
တကယ္....ထိုက္တန္ခဲ့ပါတယ္...
ညီမေလး ေခၚသံရဲ႕ ေနရာမွာ သူစိမ္းဆန္ဆန္ႏႈတ္ဆက္ျခင္းနဲ႔
ညီမ ဆိုတာေတြ ထပ္လာတယ္..
ကြယ္...ကိုယ္ ကပဲ အႏုစိတ္လြန္းတယ္ထင္ရဲ႕....
တကယ္ပါ
ေခၚသံေတြမွာ
ဘာသာမျပန္မိခဲ့ရင္ေကာင္းမယ္
သက္မဲ့စာလံုးေတြမွာ
ေအးစက္ျခင္းေတြရွာမေတြ႔ခဲ့မိရင္
ကိုယ္..ဟာ...
ႏံုအ သူလည္း ျဖစ္ရဲ႕
သိမ္ငယ္သူလည္း ျဖစ္ရဲ႕
တစ္ခါႏူးညံ့ရင္
ဘ၀ဆံုးတိုင္
အျပီးအစီး မွတ္တယ္
လူ႔ယဥ္ေက်းဂုဏ္တန္ေတြရဲ႕
မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ / ရွင္
လိႈက္လွဲေႏြးေထြးတယ္ ထင္မွတ္ခဲ့တာ
မွား...........တယ္
ကိုယ္ ဖြင့္ဟေပးခဲ့တဲ့
သကၠရာ္ဇ္ေတြတြက္
ရင္းႏွီးနားလည္တယ္ထင္ခဲ့တာ
မွား.....တယ္
“ရိုးတာ ေကာင္းတယ္..အ တာ မေကာင္းဘူး”
အစ္ကို တစ္ေယာက္က ဆိုခဲ့ရဲ႕
ဟုတ္ကဲ့ပါ..လူ႔ေလာက
ကၽြန္မ ခပ္တံုးတံုးနဲ႔
ရိုး...အ ေနပါရေစ
“ဘာမဆိုဖြင့္ဟတိုင္ပင္လို႔ရတယ္”
ခါတရံ ၾကားေယာင္ရဲ႕
မသိျခင္းမွန္သမွ်
သိျခင္းေတြ ျပည့္ႏွက္တဲ့အခါ
ေအးစက္ေ၀းကြာျခင္းကို ျဖစ္ေစသတဲ့
မဂၤလာပါ ....
ဒီစကားသံမွာ ပြင့္လင္းေဖာ္ေရြမႈ မရွိတတ္ေတာ့တာ
မ်က္လံုးစံုမွတ္လိုက္တဲ့
ကိုယ့္ ႏွလံုးသားပဲထင္ရဲ႕
ထိုက္တန္ခဲ့ပါတယ္
ကိုယ္..လို လူအတြက္
တကယ္.........
ထိုက္တန္ခဲ့ပါတယ္..။
19.3.2013
AM;11;56
ခိုနားရာ~အိပ္မက္ကမၻာ
တစ္ေန႔ေသာ အခါမွာ………..
ၾကည္လင္ေတာက္ပတဲ့ အလင္းေရာင္က်ေရာက္တဲ့
ေႏြးေႏြးေထြးေထြးအခန္းေလးထဲ
ခါတရံ ေအးျမလတ္ဆတ္တဲ့ ေလေျပေလညင္းေတြ တိုက္ခတ္မယ္
ျပင္ပကိုထိုးေဖာက္ျမင္ရတဲ့
ၾကည္လင္တဲ့ မွန္ျပတင္းကေန
သစ္ပင္စိမ္းစိုစိုေလးေတြ လွမ္းၾကည့္ရင္း
သီခ်င္းသံခပ္တိုးတိုးေလးဖြင့္လို႔
အေတြးျငိမ္သက္သက္ေတြနဲ႔
စာေလးေတြ သီဖြဲ႔မယ္....
ေႏြးေထြးႏုညက္တဲ့အိပ္ရာထက္
သင္းပ်ံ႔တဲ့ရနံ႔နဲ႔ အိပ္စက္မယ္..
ခိုနားရာအိပ္မက္လွလွမက္ခ်င္လွတယ္
တစ္ေန႔ေသာ အခါမွာ...............
~အိမ္~ (၁)
လံုျခံဳေႏြးေထြးတဲ့ ခိုနားရာေလးတစ္ခုကို
ကၽြန္မ ခုတေလာအိပ္မက္မက္ေနတတ္ပါတယ္..။
ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာတဲ့
ဟုတ္ကဲ့...ကၽြန္မ ေနတတ္ပါတယ္..အဲ့အတြက္ ေက်နပ္ပါတယ္..။
ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ အိပ္မက္ထဲက တစ္ေနကုန္အလုပ္ကျပန္လာတိုင္း
နားေနရာ အိပ္မက္ေနရာေလးကို ေမွ်ာ္ေငးၾကည့္မိေနတုနး္ပါပဲ...။
ကၽြန္မ အေတြးေတြထဲမွာ ဆႏၵရွိလွတဲ့ စာေၾကာင္းေလးေတြ..
ပံုေဖာ္စရာေလးေတြ
ဒါေတြကို စိတ္ေအးလက္ေအးခ်ေရးႏိုင္ဖို႔
ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ေနရာေလးတစ္ခုကို
ကၽြန္မ ေမွ်ာ္ေငးၾကည့္မိေနတုနး္ပါ
ရာသီဥတုက ပူသလို.....ရပ္တည္မႈေတြက မြန္းၾကပ္တယ္
စိတ္ကူးနဲ႔ စကားလံုးဖြဲ႔
စိတ္ကူးနဲ႔ ပံုရိပ္ျခယ္
ဒီလိုနဲ႔...
ကၽြန္မ ေတြေ၀ေငးငိုင္တတ္လာတယ္...
ရွားရွားပါးပါးရင္ဖြင့္မိတဲ့ သူ ကိုလည္း
စိတ္ရႈပ္ေစခဲ့ျပီ သိတဲ့အခိုက္
ကၽြန္မ အရာအားလံုးနဲ႔တိတ္ဆိတ္သြားခဲ့တယ္
ကၽြန္မ ၀န္းက်င္ကပူေလာင္မြန္းၾကပ္မႈနဲ႔
စကားလံုးေတြေစးထန္း
လြတ္ေျမာက္ရာ ~ နားခိုမႈက
ဘယ္ဆီမွာလဲ
သာယာတဲ့ ဂီတသံေလးကို
အိပ္ရာမ၀င္ခင္..
ေနာက္ စာရြက္ျဖဴလြလြထက္ လြန္႔လူးေျပးလႊားေနခ်ိန္
နားဆင္လိုလွပါတယ္....
လုပ္ငန္းခြင္ကျပန္လာတိုင္း
လန္းဆန္းစြာ ကိုယ္လက္သန္႔စင္ျပီး
ျငိမ္းခ်မ္းေအးျမစြာ
နားခိုလိုလွပါတယ္....
အိပ္ရာမ၀င္ခင္အထိ
ေျခဦးတည့္ရာေလွ်ာက္ေနမိတဲ့
ရန္ကုန္ညရဲ႕ မီးေရာင္ေတြကို အဓိပၸာယ္မဲ့ ၾကည့္ေနမိတယ္။
လမ္းေဘးတစ္ေနရာက အင္တာနက္ဆိုင္ေတြ
ခါတရံ ေလေျပေအးေအးတိုက္ခတ္တဲ့
ဘုရားတန္ေဆာင္းေတြ
သီခ်င္းသံခပ္တိုးတိုးဖြင့္ေပးတတ္တဲ့
ဘာဂါနဲ႔ ေကာ္ဖီရတဲ့ ဆိုင္ကေလးေတြ
စာအုပ္ေရြးလို႔ရ၊ ၀ယ္လို႔ရရံုမက
အနည္းငယ္ထိုင္ဖတ္လို႔ရတဲ့ အခ်ိဳ႕ေသာစာအုပ္ဆိုင္ကေလးေတြ
ဒါေတြဟာ..ကၽြန္မ ရဲ႕ နားခိုရာတဲ့လား
ကန္ေရျပင္ကို ေငးၾကည့္....ျငိမ္းခ်မ္းစြာအေတြးစနဲ႔အတူရွိေနခ်င္ေပမယ့္
ရန္ကုန္ကန္ေရျပင္ဟာ မိန္းမသားတစ္ေယာက္ကို
နားခိုခြင့္ သင့္ေတာ္မေပးဘူး
မၾကာခဏ သိမ္းဆည္းရျပီး
မၾကာခဏ ေရႊ႔ေျပာင္းရတဲ့
စာအုပ္မ်ားျပီး အသံုးအေဆာင္နည္းတဲ့
အထုပ္ေတြကို ေငးၾကည့္မိတယ္..။
ျပန္ထုပ္ပိုးရမွာေၾကာက္လို႔....သူတို႔ေတြကို အိတ္တစ္ခုထဲက အေသခ်ည္ထားတဲ့ ၾကိဳးထဲကေန လြတ္ေျမာက္ခြင့္ မေပးေတာ့ဘူး..။
ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာပါတဲ့..။
ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္မ ေနတတ္ေအာင္ေနလို႔ ေက်နပ္ေနပါတယ္..။
ဒါေပမယ့္ ႏွလံုးသားေထာင့္တစ္ေနရာက နားခိုရာျငိမ္းခ်မ္းေသာေနရာေလးကိုေတာ့
ကၽြန္မ ေမွ်ာ္ေငးမိေနတုန္းရယ္ပါ.......။
4.4.2013
AM:10:12
Subscribe to:
Posts (Atom)